Warzywnik w pojemnikach czyli coś dla zapaleńców bez ogrodu.

Jeśli myślisz, że ogrodnictwo i uprawa własnych warzyw to hobby tylko dla działkowców lub posiadaczy domów z ogrodem to muszę Cię rozczarować. 

I teraz uwaga - po przeczytaniu tego posta na pewno pobiegniesz do sklepu ogrodniczego po wór ziemi i donice więc jeśli nie chcesz załapać bakcyla to lepiej zmykaj na herbatę.

No bo jak przejść obojętnie obok szansy zjedzenia pomidorów z własnej uprawy?

Ale zacznijmy od początku. 

Jest kilka warzyw, które możesz spokojnie testować na swoim balkonie. Rośliny generalnie do wzrostu potrzebują żyznej ziemi , słońca i wody, więc jeśli możesz im zapewnić takie warunki to one odwdzięczą Ci się smakiem i aromatem.

Oczywiście nie będą to plony na skalę masową, ale poza walorami estetycznymi będziesz mogła / mógł sprawdzić smak prawdziwego warzywa i porównać do tego jałowego z marketu. Warzywne kompozycje wzbogacisz kwiatami i spowodujesz, że wszystkim w okolicy oczy wyjdą na wierzch.

Czyli jak? Już zasiałam ziarno w Twoim serduchu?

Nie martw się. Nie musisz hodować roślin od nasionka, to już jest level dla większych zapaleńców. Wystarczy rozejrzeć się po okolicy a na pewno natrafisz na kogoś ze sprzedażą własnej rozsady.

No to zaczynamy odliczanie.

WARZYWA ,  KTÓRE SPOKOJNIE MOŻESZ HODOWAĆ W POJEMNIKACH.

1. POMIDORY

Pamiętam wygląd i zapach pomidorów, które rosły u mojej Babci na wsi. Bawole serca i Malinówki. Było to lata świetlne temu ale pamięć mnie nie zawodzi. W dzisiejszych czasach można szukać ze świecą tak aromatycznych owoców. Niestety komercja zabija smak i aromat.

Oczywiście te odmiany są dość wymagające więc proponuję zacząć od łatwiejszych w uprawie pomidorów koktajlowych. Świetnie do tego nadają się odmiany : Maskotka i Tumbling Tom Red . Kup odmianę w donicy wiszącej lub połącz z kwiatami. Te odmiany nie wymagają palikowania ale nie lubią wiosennych chłodów więc na zewnątrz dopiero po Zimnej Zośce. No i muszą mieć przynajmniej przez 5-6 godzin solarium więc północne wystawki w ogóle nie wchodzą w grę.

2.OGÓRKI

Są trochę trudniejsze w uprawie niż pomiksy, wymagają też palikowania i podwiązywania ale smak nie do podrobienia. Tutaj ważna jest regularność podlewania bo inaczej mogą troszkę zgorzknieć. Nie lubią chłodów więc na balkon wystawiamy dopiero po 20 maja. Szukaj odmian krótkich bo one lepiej ogarniają życie w donicy.

3.ZIEMNIAKI

Jeśli znacie kogoś kto ma tzw sadzeniaki, to nie wahajcie się ani chwili i zabierzcie mu kilka takowych. Podkiełkujcie na parapecie a później wsadźcie do dużego worka z ziemią.  3 tygodnie po kwitnieniu będą bajeranckie młode ziemniaczki na obiad. Smak prima sort.

4. PAPRYKA OSTRA

To jest mój największy ogrodowo-doniczkowy hit. Mimo, że lubi ciepło i sucho to rośnie u mnie jak na drożdżach. Wystarczy posadzić w donicy i podlewać od czasu do czasu. Jeśli chcemy bardziej pikantne to podlewamy skromniej. Musimy tylko pamiętać, że papryka jest strasznie żarta i konieczne jest dokarmianie co ok 2 tygodnie jakimś ekologicznym nawozem.

5.CUKINIA

Rośnie jak chwast a z jednego krzaczka można uzyskać ok 60 owoców. Czy muszę pisać dalej?

Lubi ciepło i jest żarta.

6.STRĄCZKOWE

Fasola tyczna i groch cukrowy. Powiem szczerze , że jak kiedyś zobaczę u kogoś 2 m fasolę tyczną na balkonie to padnę z zachwytu. I chyba w tym roku sama wysieję do donicy. Ot taki eksperyment znudzonej ogrodniczki ;)

Mniej więcej wiesz w czym możesz wybierać. Tak naprawdę w donicy wyhodujesz wszystko, w zależności od nastroju nawet rzodkiewkę, marchew i sałatę możesz mieć na pęczki. No chyba, że z warzyw najbardziej lubisz schabowego.Wtedy nie jestem w stanie nic zrobić.

Jeśli jednak warzywa to wg Ciebie zbyt dużo zachodu, posadź sobie chociaż miętę a na letni wieczór do mojito będzie jak znalazł ;)

Grasz w zielone?

Daj znać czy Cię przekonałam :)

Produkcja własnej rozsady - czyli wiosna panie sierżancie ;)

Witajcie Moi Drodzy.

Ja wiem, że mam niezłe tyły na blogu ale tak mnie życie pochłonęło, że idea "slow life" ładnie wygląda tylko na zdjęciach.

Powiem wprost - od początku marca nie robię nic innego jak tylko obmyślam co i w co posiać.

Dlaczego?

Bo nadszedł ten piękny moment aby zająć się na całego produkcją własnej rozsady.

Nie jest to zbyt trudne. Jedyne co musicie sprawdzić to czy Wasze okna skierowane są na południową stronę świata. Jeśli tak to macie piękne pole do popisu. Do pełni szczęścia brakuje jeszcze nasion (polecam W.Legutko) , ziemi do produkcji rozsad (używam Substrala) , wody (odstanej kranówki) i plastikowych pojemników z dziurkami w dnie (idea zero waste).

To wszystko.

Kolejność działania chyba jest na tyle oczywista, że ją tutaj pominę ale zabawa dopiero się zaczyna.
Jeśli chcecie odnieść sukces powinniście pamiętać, że nasiona w pierwszej fazie potrzebują dużo wilgoci a gdy już pojawią się zielone elementy to musimy ofiarować im sporą dawkę słońca.

Później naszą powinnością jest codzienne doglądanie i podlewanie roślin.

Gdy przyjdzie moment, w którym sadzonka wypuści dwie pary liści właściwych (pierwsza para to liścienie i nie o nich mowa)  powinniśmy przesadzić ją do większego pojemnika.

Parę lat temu jako totalny amator kupowałam tylko i wyłącznie plastikowe pojemniki do produkcji rozsady natomiast z czasem nauczyłam się wykorzystywać każdy plastik, który pojawił się w kuchni.

Z własną rozsadą musimy się dobrze zaprzyjaźnić bo trochę z nami pomieszka. Jednak bez względu co produkujemy musimy pamiętać, że takich wychuchanych w domowych pieleszach roślin nie możemy od razu wystawić na powietrze.  Na jakieś dwa tygodnie przed tym momentem powinniśmy zacząć je hartować aby nabrały siły i mogły sprostać niełatwym warunkom atmosferycznym.
Wystawiamy na chwilę na świeże powietrze (oczywiście w cień i gdy temperatura jest na plusie) a z dnia na dzień wydłużamy czas aklimatyzacji.

Moja rozsada na tym etapie wygląda jak na zdjęciach poniżej. Za chwilę ilość doniczek dramatycznie wzrośnie bo przyjdzie moment pikowania i przesadzania. Mężu - kombinuj nowe regały do salonu ;)

Jeśli macie konta na instagramie to zapraszam Was do mnie bo tam chyba jestem najbardziej aktywna.

https://www.instagram.com/podmiejski_azyl/

Jeśli macie jakieś pytania do tego wpisu to nie wstydźcie się. Piszcie śmiało.
Ja natomiast obiecuję poprawę i więcej wpisów na blogu...a będzie o czym bo na kwiecień zaplanowałam niezłą rewolucję :D

Kilka ogrodniczych myśli...

Moi Drodzy. Styczeń powoli dobiega końca a to oznacza coraz szybsze nadejście wiosny.
Mamy jeszcze chwilę aby przeglądać ogrodnicze książki, doczytywać ciekawostki i zaopatrywać się w nowe nasiona (nadszarpując przy tym swój budżet). Gdy sezon ruszy na dobre to już nikomu sił nie starczy aby oddawać się namiętnej lekturze...wówczas będziemy każdą wolną chwilę spędzać na świeżym powietrzu.

Ja w tym roku zaplanowałam dość duże wydarzenie ale na ten moment jeszcze niczego zdradzić nie mogę. Pewne jest jednak to, że warzywnik i ogródek ziołowy będą w tym roku dopieszczone.

Rabata bylinowa powinna sobie sama poradzić. Wiosną planuję dobrze ją odchwaścić, wyściółkować kompostem i czekać na obfite kwitnienie. Wszystkie byliny kupiłam w Szkółce u Państwa Barcikowskich i jestem z nich bardzo zadowolona. Nie miałam chyba ani jednej straty ;)
Najbardziej rozkochana jestem w jeżówkach, ostróżkach i floksach. A jakie są Wasze bylinowe faworytki?

Ogródek ziołowy częściowo zdezorganizowałam jesienią aby wiosną mieć mniej pracy, ale wiecie jak to jest...praca w ziemi nigdy się nie kończy ;) Muszę przyznać, że sukcesywnie zmniejszam połacie trawy i w tym sezonie chyba znowu to zrobię na rzecz ziół. Zużywam ich w kuchni tak dużo, że część zapasów skończyła mi się już w grudniu.

Zioła nie wymagają specjalnej opieki i naprawdę udają się bez względu na to jak kapryśna jest pogoda. Także jakby ktoś chciał zacząć swoją przygodę z ogrodnictwem to polecam wystartować z ziołami. Mało pracy a wielki efekt! Służę pomocą ;)

Chciałabym się z Wami podzielić moimi nasionkowymi dobrami ale najpierw muszę je uwiecznić na zdjęciach więc ten temat zostawię dla kolejnego posta ;)

***

Na zakończenie jeszcze krótki tekst do rozważenia....

" Kobiety usypywały na poletku szereg kopczyków, oddalonych o krok jeden od drugiego. Na szczycie każdego umieszczały ziarno kukurydzy, a po dwóch tygodniach dosypywały ziemi i wciskały w nią ziarnko fasoli. Gdy oba nasiona wykiełkowały i zaczęły rosnąć, we wgłębieniu powstałym przy usypywaniu kopczyka umieszczały nasionko dyni.

Gdy kukurydza rosła, fasola wykorzystywała ją jako podpórkę, jednocześnie wzbogacając w glebę azot i żywiąc siebie , kukurydzę oraz dynię. W korzystnych warunkach, zapewnianych przez dwie pierwsze rośliny, dynia rozwijała swoje pędy na wszystkie strony, swoimi dużymi liśćmi dusząc chwasty i zatrzymując wilgoć. Wszystkie trzy rośliny rosły razem, korzystając na tym i obficie owocując." (Carol Klein "Uprawiamy warzywa")

Czyż to nie doskonały przykład harmonijnej uprawy? Jestem zafascynowana mądrością jaką posiadały w dawnych czasach indiańskie kobiety. Ogrodnictwa nauczyły się przez obserwację. Były w stanie wyżywić całą rodzinę tylko dzięki w/w roślinom. Czyż to niesamowite?

My mamy sklepy z półkami uginającymi się od E-składników, wydaje nam się że jemy zdrowo gdy sami coś "obrobimy" i ugotujemy. Niestety to tylko złudzenie. W dzisiejszych czasach przemysł jest tak naszpikowany substancjami chemicznymi, że nawet nie jesteśmy w stanie sobie tego wyobrazić.

A irokeskie kobiety miały tylko 3 rośliny...

                                                                  ...dobrej nocy :)

Styczniowe gary

Jak widać na załączonym zdjęciu - w końcu posypało śniegiem.

Bałwan przed domem stoi, orła młoda zrobiła i póki co jeszcze nie mierzi nas ta biel, mimo że mąż co rano szufluje podjazd (jak to w tej znanej starszemu pokoleniu piosence*).

Nie chcę długo rozprawiać nad tym śnieżnym puchem, chociaż jako ogrodnik jestem z niego nad wyraz zadowolona. Jeśli nie wiecie to ja Wam zdradzę, że rośliny otulone białą pierzyną lepiej znoszą zimowe, mroźne, wschodnie wiatry...Taaaak!! Bo to nie ujemne temperatury tylko te zdradzieckie wiatry wystawiają naszych zielonych przyjaciół na straszny stres i trudną walkę. To one przyczyniają się do zagłady wrażliwców.

Nie wiem jak Wy ale ja z racji lenistwa nie okryłam w ogrodzie ani jednej rośliny. W sumie trochę żałuję, że budleja została bez ubranka jednak liczę na to, że mimo wszystko odrodzi się pięknie w nowym sezonie, a barbulę pewnie szlag już dawno trafił. Jakoś umknęło mi, że ta roślina nie lubi chłodów...także będę musiała się z nią pożegnać. Zapytacie pewnie "dlaczego nie okrywasz włókniną kobieto?".  A no dlatego , że tworzę ogród z roślin, którym służy nasz klimat i przetrwają wietrzne zimy jak i suche lato. Ja dzięki temu oszczędzam sobie pracy i nie muszę pamiętać co okryć a co nie, kiedy odkryć a kiedy nie...I niech pierwszy rzuci kamień ten co nigdy nie miał takich dylematów ;)

Jeśli już wywołałam temat dylematów to muszę przyznać, że przeglądanie stron z nasionami wpędza mnie w lekki zawrót głowy. Tyle chciałabym mieć, tyle chciałabym kupić...tylko kto to wszystko później obrobi ;)

Kwiaty już mam przygotowane, w tym roku będę samodzielnie produkować dużo nowości. Cały czas tworzę listę do warzywnika, no bo jak tu upchać wszystko co mi się marzy ?

No a to i tak nie wszystko...w tym roku trochę poszaleję ogrodniczo ale o tym będzie później :)

Jak tam Wasze nasionkowe dobra? Wszystko już przygotowane? Zaczęliście już wielkie odliczanie?
Za chwilę luty...a po 20-stym można już siać papryki, groszki pachnące, kleome, tunbergie i werbenę patagońską :) Kto się skusi? Może zorganizujemy wspólne sianie na facebook'u?

*kto wie o jaką piosenkę mi chodzi?